سیستم های اطلاعاتی و گردشگری

بازديد : 411 مرتبه
تاريخ : شنبه 6 خرداد 1391

توسعه سیستم های توزیع جهانی (GDS)

توزیع محصولات و خدمات – موجود از طریق CRS- به چالش بعدی صنعت در دهه 1970 تبدیل شد. در مرحله اول توزیع پروازها از خطوط هوایی (فرودگاه ها و دفاتر) به واسطه ها صورت می گرفت (Werthner & Klein, 1999). از آنجاییکه واسطه ها به دسترسی به بیش از یک CRS نیاز داشتند، اما بر روی صفحه نمایش یک آژانس بیش از یک پایانه قابل نمایش نبود، بنابراین در سال 1975 ابتکاری برای ایجاد سیستم رزرو یکسان در صنعت صورت گرفت. اما در نهایت با گفتگوهای صورت گرفته توافقی حاصل نشد(Sheldon, 1997).

بهرحال با افزایش تعداد خطوط هوایی و سیستم های رزرو خاص آنها، یکپارچگی و ترکیب CRSهای مختلف اجتناب ناپذیر شد و تشکیل سیستم های توزیع جهانی را داد (GDS) (Inkpen, 1994). سیستم های توزیع جهانی به سیستم ها و شرکت هایی که آنها را اداره می کنند وابسته هستند و ذینفعان آنها عمدتا خطوط هوایی هستند.

باوجود اینکه روند تکاملی این دو سیستم تفاوت هایی دارند اما اغلب در ادبیات مربوط به این سیستم ها به صورت هم معنا بکار می روند و این مسئله با توجه به اینکه از نظر عملکردی و پیچیدگی با هم هم پوشانی دارند قابل پذیرش است.

بنابراین سیستم های CRS/GDS بطور کلی:

·        برنامه‌های پرواز، موجودی صندلی ها، خالی بودن آنها و قیمت ها را دربر میگرند و مدیریت می کنند

·        امکان رزرو صدور بلیط خطوط هوایی را فراهم میکنند

·        لیست های نام مسافران را ذخیره می کنند

ازآنجاییکه GDS همه اطلاعات مربوط به سیستم های توزیع را دربرمیگرفت و با روند رو به رشد خطوط هوایی، تامین کنندگان GDS سیستم های خود را به واسطه ها اجاره دادند. این حرکت موجب شد که تامین کنندگان GDS به عنوان کلید ارتباط بین خطوط هوایی و واسطه های مسافرتی قرار گیرند(Prideaux, 2001).

یکی از نتایج و تاثیرات ظهور سیستم های توزیع جهانی مربوط به واسطه های مسافرتی بود که توزیع محصولات صنعت هواپیمایی را به مصرف کنندگان نهایی برعهده گرفتند. به این دلیل واسطه های مسافرتی چون آژانس های مسافرتی نیز در میانه های دهه 1970 بدون اتصال به توراپراتورها یا تامین گنندگان خاص به پایانه های CRS/GDS متصل شدند. این پایانه های صامت بدون درنظر گرفتن تلفن، فکس و تلکس اولین نوع از تکنولوژی های اطلاعاتی در دفاتر مسافرتی بودند که امکان ارتباط بین پردازنده مرکزی و خطوط هوایی را فراهم می کردند.

با آزادسازی قیمت ها، برنامه های پرواز و مسیرها، خطوط هوایی از امکان تغییر گسترده برخوردار شدند یعنی می توانستند در تعدیل قیمت ها و تغییر و تطابق مسیرها با تقاضای واقعی انعطاف پذیر باشند. این امر منجر به پیچیدگی بیشتر و عدم شفافیت نرخ ها شد که باز هم نیاز به کامپیوتری شدن و ارتباطات را در خطوط هوایی و واسطه های مسافرتی بیشتر کرد(Boberg & Collison, 1985). علاوه بر این تا اواخر دهه 1970 خطوط هوایی برای تعیین نرخ های بین المللی به اتحادیه بین المللی حمل و نقل هوایی (IATA) وابسته بودند. نرخ های داخلی به قوانین دولتی مربوط بود(Prideaux, 2001, p. 215). با حذف قوانین و چالش های یاتا با خطوط هوایی آسیای جنوب شرقی موجب کاهش اهمیت یاتا به عنوان عامل تنظیم کننده نرخ ها شد.

 
ارسال توسط عذرا عزیزی | امتياز : 0 | نظر شما : 1 2 3 4 5 برچسب ها: گردشگری، خطوط هوایی،سیستم های توزیع جهانی، GDS,